O projekcie

​

Dziady 2026 to wydarzenie artystyczne łączące teatr, etiudę, sztukę wideo i refleksję społeczną.

Projekt wyrasta z potrzeby przyjrzenia się temu, co często pozostaje niewidoczne. Temu, co nosimy w sobie, temu, co robimy sobie nawzajem oraz temu, co jako społeczeństwo potrafimy wypchnąć poza margines.

31 października 2026 roku spotkamy się nie po to, żeby odtworzyć tradycyjny obrzęd Dziadów, ale żeby stworzyć własną, współczesną przestrzeń spotkania.

Dziady 2026 będą jednocześnie zakończeniem i początkiem.

Zakończeniem projektu „Życzenie”, który przez cały rok skupiał artystów wokół osobistego wyrazu, emocji i twórczej interpretacji.

I początkiem kolejnego roku artystycznego Fundacji Jesteś Wszystko, którego głównym tematem będzie WSTYD.

​

Wieczór rozpocznie trzydziestominutowy wideoart poświęcony rasizmowi, wykluczeniu i wstydowi.

To opowieść o granicach, które czasem pojawiają się pomiędzy ludźmi szybciej niż rozmowa. O różnicy, która może stać się powodem odrzucenia. O tym, co zostaje w człowieku, kiedy cudze słowa, spojrzenia i oceny zaczynają mówić jego własnym głosem.

Nie chcemy opowiadać o wykluczeniu z bezpiecznej odległości. Chcemy zatrzymać się przy tym, co dzieje się pomiędzy człowiekiem a drugim człowiekiem. Przy tym, jak łatwo zbudować granicę pomiędzy „nami” a „innymi” i jak trudno czasem zobaczyć człowieka po drugiej stronie.

​

Następnie zobaczymy etiudę „Wstyd”.

Będzie ona zaproszeniem do kolejnego roku artystycznego Fundacji Jesteś Wszystko.

Wstyd jest dziwną rzeczą.

Czasem pojawia się w nas, zanim jeszcze wiemy dlaczego. Czasem ktoś wkłada go nam do rąk i mówi: „to teraz jest twoje”. Czasem chowamy się za nim tak długo, że zapominamy, jak wyglądaliśmy bez niego.

Chcemy przyjrzeć się wstydowi nie jak problemowi, który trzeba natychmiast naprawić, ale jak doświadczeniu, które warto najpierw zobaczyć.

Skąd przychodzi?

Kto nas go nauczył?

Co robi z naszym ciałem, relacjami i sposobem patrzenia na siebie?

​

Wieczór zakończy etiuda „Mrok”.

Mrok nie zawsze ma postać wielkiego wydarzenia.

Czasem mieści się w jednym zdaniu. W szybkim osądzie. W spojrzeniu. W krytyce. W kompleksie, który z czasem zaczynamy uważać za prawdę o sobie.

„Mrok” przygląda się temu, co dzieje się w relacji z drugim człowiekiem i temu, jak łatwo cudze słowa mogą stać się naszym własnym głosem.

Każdy z nas z czymś się mierzy.

Z własną przeszłością.

Z doświadczeniami, których nie opowiada.

Z poczuciem odrzucenia.

Z lękiem.

Z brakiem wiary w siebie.

Nie każdy mrok jest złem wcielonym.

Nie każdy mrok wygląda jak przemoc.

Czasem po prostu zostaje w człowieku.

​

Założenia projektu

​

1. Spotkanie ze współczesnym człowiekiem

Projekt tworzy przestrzeń do przyjrzenia się człowiekowi bez upraszczania jego historii.

Nie każdy, kto cierpi, pokazuje to na zewnątrz.

Nie każdy, kto zachowuje się inaczej, jest człowiekiem złym.

Nie każdą historię można zobaczyć na pierwszy rzut oka.

​

2. Mrok poza oczywistym obrazem przemocy

Etiuda „Mrok” ma zwrócić uwagę na różne formy przemocy psychicznej i społecznej.

Na słowa.

Na ocenianie.

Na krytykę.

Na kompleksy.

Na mechanizmy, które sprawiają, że człowiek zaczyna patrzeć na siebie oczami innych.

Projekt nie chce wskazywać prostego podziału na sprawców i ofiary. Chce stworzyć przestrzeń do refleksji nad tym, jak sami uczestniczymy w budowaniu atmosfery, w której ktoś może poczuć się gorszy, niewystarczający albo niewidzialny.

​

3. Wykluczenie i rasizm

Wideoart poświęcony wykluczeniu i rasizmowi podejmuje temat społecznych granic, które powstają pomiędzy ludźmi.

Interesuje nas moment, w którym różnica przestaje być czymś naturalnym, a zaczyna być traktowana jako powód do odrzucenia.

Projekt odnosi się do doświadczenia wykluczenia zarówno indywidualnego, jak i społecznego.

​

4. Sztuka jako przestrzeń rozmowy

„Dziady 2026” nie mają udzielać jednej właściwej odpowiedzi.

Sztuka może postawić pytanie.

Może wywołać dyskomfort.

Może przypomnieć doświadczenie, o którym dawno nie myśleliśmy.

Może pozwolić zobaczyć coś z perspektywy drugiego człowieka.

​

5. Wstyd jako temat kolejnego roku

Etiuda „Wstyd” będzie zaproszeniem do kolejnego roku artystycznego Fundacji Jesteś Wszystko, poświęconego tematowi wstydu.

Chcemy przyjrzeć się temu, skąd bierze się wstyd, jak wpływa na nasze relacje i obraz samych siebie oraz dlaczego tak często próbujemy go ukrywać.

Nie chodzi o stworzenie kolejnej opowieści o tym, jak „pokonać” trudne emocje.

Chodzi o możliwość ich zobaczenia.

Bez pośpiechu.

Bez oceny.

Bez konieczności natychmiastowego znalezienia rozwiązania.

​​

Terminy

31 października 2026 roku godzian 19:00

Republika Sztuki Tłusta Langusta

Gwarna 11, 61-702 Poznań

Wydarzenie finałowe projektu „Dziady 2026”.​

​

TWÓRCY I ARTYŚCI

Wideoart
reżyseria,koncepcja,montaż: Katia Shahoika

teksty:Kaspian Jakub Rezler

Etiuda „Mrok”
koncepcja, reżyseria i scenariusz :Anna Górska

artyści: Gabi Densiflora, Anna Górska, Agnieszka Gradomska, Krzysztof Kawalec, Dawid Mularczyk, Aleksandra Nowak, Marcin Nowak, Mateusz Ryks, Daria Shynkarenko.

Preludium „Wstyd”
koncepcja, reżyseria i scenariusz :Kaspian Jakub Rezler

artyści:Gabi Densiflora, Anna Górska, Dawid Guszczak, Krzysztof Kawalec, Dawid Mularczyk, Aleksandra Nowak, Mateusz Ryks, Daria Shynkarenko.

musyka:Filip Kluz

​

Zasady i Cele

Autentyczność

Projekt opiera się na przekonaniu, że doświadczenie człowieka nie musi być spektakularne, żeby było ważne.

Każdy człowiek ma własną historię.

Uważność

Chcemy zachęcać do zatrzymania się przed oceną drugiej osoby.

Zanim powiemy „wiem, jaki jesteś”, warto zapytać siebie, ile naprawdę wiemy.

Refleksja

„Dziady 2026” mają być przestrzenią do zadawania pytań dotyczących własnych doświadczeń, relacji i sposobu, w jaki patrzymy na innych.

Przeciwdziałanie wykluczeniu

Projekt poprzez sztukę podejmuje temat wykluczenia, rasizmu, przemocy psychicznej i społecznych mechanizmów odrzucenia.

Rozpoczęcie nowego etapu artystycznego

Wydarzenie otwiera kolejny rok działań artystycznych Fundacji Jesteś Wszystko, którego głównym tematem będzie WSTYD.

​

Zaproszenie do udziału

Zapraszamy wszystkich, którzy chcą zobaczyć sztukę, która nie udaje, że człowiek jest prosty.

Zapraszamy tych, którzy mają własne historie.

Tych, którzy coś pamiętają.

Tych, którzy czegoś się wstydzą.

Tych, którzy czują się czasami wykluczeni.

Tych, którzy kiedyś kogoś ocenili zbyt szybko.

I tych, którzy po prostu chcą na chwilę zatrzymać się i zobaczyć coś z innej perspektywy.

Nie trzeba mieć żadnej wiedzy o teatrze ani sztuce współczesnej.

Nie trzeba przychodzić z gotową odpowiedzią.

Wystarczy być.